Valloire → Col du Galibier · Het legendarische dak van de Tour de France
Op 10 juli 1911, tijdens de 5e etappe van de Tour de France tussen Chamonix en Grenoble, reden de renners voor het eerst over de Col du Galibier, toen nog een ruw muilezelpad op 2.642 meter hoogte. Émile Georget bereikte als eerste de top en luidde daarmee het tijdperk van de grote Alpencols in.
In 1949 werd bij de tunnel op de top een monument opgericht ter nagedachtenis aan Henri Desgrange, oprichter van de Tour, negen jaar eerder overleden. Sinds 1947 bekroont het 'Souvenir Henri Desgrange' jaarlijks de eerste renner die het hoogste punt van de koers bereikt, vaak de Galibier zelf.
De col was getuige van enkele van de grootste wielerwapenfeiten: Fausto Coppi's ontsnapping door de sneeuw in 1952, Marco Pantani's legendarische aanval in de regen in 1998, en de solorit van Andy Schleck in 2011, die de Tour de hoogste aankomstplaats uit zijn geschiedenis bezorgde, precies op de top van de col.
De Galibier-tunnel, in 1891 onder de top gegraven, was decennialang de enige begaanbare doorgang. Pas in 1976 werd een weg over de top aangelegd, die renners, en cyclotoeristen, de echte top-oversteek op 2.642 meter gaf, elke winter van oktober tot eind mei afgesloten onder een dik pak sneeuw.
Uw prestatie gegoten in metaal
1.212 hoogtemeters over 17,9 legendarische kilometers: uw naam op de medaille van het dak van de Tour.